ریسمان سکوت بر گردن
بانوی بوسه های نقره ای
آن گاه که می آیی
با طنین زلال نگاهت
که مرا می خواند
که همچنان مرا می خواند
بانوی بوسه های نقره ای
به گاهی که باز بیایی
با طنین روشن صدایت
که مرا می خواند
آن گاه
که باز مرا می خواند
+
بیست و سوم تیر 1384
|