ضرب می گیرد نور بر تن پنجره ها
بر دل من شوق دریافتن روزی نو
در دل من شوق دریافتن رازی نو
من چه دورم ز همه اهل جهان
پای هر پنجره ام
جای پای باد است
جای پای باران
زیر پایم بر خاک
سبزه می روید زود
من چه دورم ز نماز سر ظهر
باد می آمد ، باد
نخل آبستن باغ
بید مجنون حزین
زلف بر باده مده
من چه دورم ز غم و حزن جهان
من چه دورم ز سفر
من چه دورم ز خدا
ضرب می گیرد نور بر تن پنجره ها
تا چند بباید گریست بر تو ؟
از ماتم سهراب کشان
تا چند بباید گریست بر تو ؟
از سوگ سیاوشان
تا چند بباید سرزمین من
تا چند بباید گریستن ؟
غم یارم غم یارم غم یار....
