دوم: تحقیقات علمی (جامعه شناسی) نشان داده که جنبه بازدارنده چندانی در مجازات 

اعدام وجود ندارد و به هیچ روی نمی شود به عنوان یک عامل بازدارنده به مجازات 

اعدام نگاه و تکیه کرد.

مثال در دسترس هم جامعه خود ماست که با وجود بیشترین سرانه اعدام ، هر روز میزان

جرایم و بزه کاری در آن افزایش پیدا می کند .

سوم : (برای کسانی که از نظر فقهی به مجازات اعدام نگاه می کنند و دغدغه های دینی دارند)

احکام فقهی اسلام نه تنها جنبه عرضی (در مقابل ذاتی) دارند 

( کاملا وابسته به شرایط مکان و زمان هستند) بلکه جنبه حداقلی هم دارند نه حداکثری ،

 یعنی حداقل کاری که می شود انجام داد مجازات اعدام است نه بیشترین کار.

این درست مثل اینه که شما بخواید با کوتاه کردن سر شاخه ها یه درخت رو ریشه کن کنید. 

یعنی به جای اینکه بطور اساسی سعی داشته باشید که فقر فرهنگی و اقتصادی 

ریشه کن کنید و بهداشت روانی رو توسعه بدهید تا زمینه های بروز جرم و ارتکاب جرم 

به حداقل برسه بخواهید با کوتاه کردن و بریدن سر شاخه ها همه درخت رو ریشه کن کنید

 که چنین چیزی از نظر منطقی ممکن نیست.

چهارم : یک مغالطه رایج وجود دارد آن هم اینکه مجرم و جرم را یکی می گیرند

با از بین بردن مجرم،جرم از بین نمیرود ، مجرم حلقه آخر این زنجیره ، یعنی

در یک بستر مناسب دهها علت و دلیل دانسته و نداسته دست به دست هم میدن

که موجب پیدایش زمینه ارتکاب جرم و به تبع اون مجرم می شوند . با از بین بردن حلقه آخر این

زنجیر که هیچوقت این زنجیر گسسته نمی شود.

پنجم : خشونتی که در مجازات اعدام وجود داره در ناخودآگاه جمعی جامعه وارد می شود

و موجب می شود ما یک جامعه پرخاشگر خشونت طلب داشته باشیم و به مراتب زیان بیشتری

خواهیم دید و می بینیم از این خشونت نهان در روح جمعی و فرهنگ جامعه .

و وقتی این خشونت در روح تک تک آدمها تزریق می شود شما حجم زیادی از خشونت

رو در جامعه پنهان کردید و هر زمانی که امکانش فراهم بشود شما با این خشونت

آزاد شده مواجه خواهید شد.

ششم : اینکه از است به باید نمی شود رسید .از قتل به عنوان یک واقعیت(fact) نمی شود

به این ارزش ( value) و تکلیف (obligation) برسیم که ما (افراد جامعه یا دولت ) 

حقی برای کشتن داریم یا باید بکشیم و این یک امر اعتباری است و ما می تونیم

اعتبارمون رو به گونه دیگری قرار بدهیم.

هفتم: از نظر اخلاقی جامعه هوشیار و آگاه و اخلاقی بایست به انتقام و خشم به عنوان رذایل اخلاقی

امکان بقا و بروز ندهد .

هشتم : اینکه گاندی گفته

Eye for an eye makes the whole world blind

نهم هم اینکه مولانا فرمود :

خون به خون شستن محال آمد محال ...