انسان  در  جهان گذشته   حقیقت را  امری آسان یاب ، بدیهی ، بسیار روشن و واضح 

می پنداشت .  حادثه بسیار مهمی که در آغاز و  در طی گفتمان مدرن رخ داد  این بود

که  به مدد  فیلسوفان نگاه انسان  از  حقیقت به واقعیت معطوف گشت  . فیلسوفان 

آشکارا تصریح کردند که حقیقت در صورت وجود ، امری بدیهی نیست و بسیار پیچیده ، ناواضح

 و مبهم است . شاید بتوان گفت در گفتمان ما قبل مدرن انسان تسلیم حقیقت بود

اما در گفتمان مدرن  حقیقت تسلیم انسان شد و مفهوم محوری حقیقت با مفهوم

محوری انسان جایگزین گردید ...