پیش از آنکه سر برکند
بر سپیدی دامان بامداد
غرق خواهمت ساخت
پیش از آنکه روز سر برکند
غرق خواهم ساخت
عریانی اندام تو را
به بوسه ها غرق خواهم ساخت
چون دگر بار بخوانیم به خلوت آغوشت
به ساعتی میان ایوار تا شبگیر
