نوبت عاشقی

چرا با مجازات اعدام مخالف هستم؟

dedee — Thu, 19 Nov 2009 20:14:18 GMT

یک : مجازات اعدام کار عبثی است ، چون با کشتن قاتل ، مقتول یا مقتولان زنده نخواهند شد.

دوم: تحقیقات علمی (جامعه شناسی) نشان داده که جنبه بازدارنده چندانی در مجازات

اعدام وجود ندارد و به هیچ روی نمی شود به عنوان یک عامل بازدارنده به مجازات

اعدام نگاه و تکیه کرد.

مثال در دسترس هم جامعه خود ماست که با وجود بیشترین سرانه اعدام ، هر روز میزان

جرایم و بزه کاری در آن افزایش پیدا می کند .

سوم : (برای کسانی که از نظر فقهی به مجازات اعدام نگاه می کنند و دغدغه های دینی دارند)

احکام فقهی اسلام نه تنها جنبه عرضی (در مقابل ذاتی) دارند

( کاملا وابسته به شرایط مکان و زمان هستند) بلکه جنبه حداقلی هم دارند نه حداکثری ،

یعنی حداقل کاری که می شود انجام داد مجازات اعدام است نه بیشترین کار.

این درست مثل اینه که شما بخواید با کوتاه کردن سر شاخه ها یه درخت رو ریشه کن کنید.

یعنی به جای اینکه بطور اساسی سعی داشته باشید که فقر فرهنگی و اقتصادی

ریشه کن کنید و بهداشت روانی رو توسعه بدهید تا زمینه های بروز جرم و ارتکاب جرم

به حداقل برسه بخواهید با کوتاه کردن و بریدن سر شاخه ها همه درخت رو ریشه کن کنید

که چنین چیزی از نظر منطقی ممکن نیست.

چهارم : یک مغالطه رایج وجود دارد آن هم اینکه مجرم و جرم را یکی می گیرند

با از بین بردن مجرم،جرم از بین نمیرود ، مجرم حلقه آخر این زنجیره ، یعنی

در یک بستر مناسب دهها علت و دلیل دانسته و نداسته دست به دست هم میدن

که موجب پیدایش زمینه ارتکاب جرم و به تبع اون مجرم می شوند . با از بین بردن حلقه آخر این

زنجیر که هیچوقت این زنجیر گسسته نمی شود.

پنجم : خشونتی که در مجازات اعدام وجود داره در ناخودآگاه جمعی جامعه وارد می شود

و موجب می شود ما یک جامعه پرخاشگر خشونت طلب داشته باشیم و به مراتب زیان بیشتری

خواهیم دید و می بینیم از این خشونت نهان در روح جمعی و فرهنگ جامعه .

و وقتی این خشونت در روح تک تک آدمها تزریق می شود شما حجم زیادی از خشونت

رو در جامعه پنهان کردید و هر زمانی که امکانش فراهم بشود شما با این خشونت

آزاد شده مواجه خواهید شد.

ششم : اینکه از است به باید نمی شود رسید .از قتل به عنوان یک واقعیت(fact) نمی شود

به این ارزش ( value) و تکلیف (obligation) برسیم که ما (افراد جامعه یا دولت )

حقی برای کشتن داریم یا باید بکشیم و این یک امر اعتباری است و ما می تونیم

اعتبارمون رو به گونه دیگری قرار بدهیم.

هفتم: از نظر اخلاقی جامعه هوشیار و آگاه و اخلاقی بایست به انتقام و خشم به عنوان رذایل اخلاقی

امکان بقا و بروز ندهد .

هشتم : اینکه گاندی گفته

Eye for an eye makes the whole world blind

نهم هم اینکه مولانا فرمود :

خون به خون شستن محال آمد محال ...

از رنجی که می بریم

dedee — Tue, 10 Nov 2009 03:18:47 GMT

چقدرآدمهایی که من می شناسم رنج بردن ، زندگی هایی که تنیده شده در یک رنج ناگزیر

رنجی که گریزی ازش نیست. هر کدومشون سهم خودشون رو بردن کم و بیش .

این روزها تنها چیزی که رنج بار نیست شنیدن رنگ سبز خنده های توست .

روزگار شمس لنگرودی ها گذشته نازنین، دور دور صادق محصولی هاست.

روزگار ما

dedee — Fri, 06 Nov 2009 20:19:18 GMT

خلاصه بهاری دیگر

بی حضور تو از راه می رسد

و آنچه که زیبا نیست

زندگی نیست

روزگار ماست

شمس لنگرودی

با من

dedee — Mon, 02 Nov 2009 21:11:18 GMT

هر جا روم تو با منی ای هر دو چشم و روشنی

خواهی سوی مستیم کش خواهی ببر سوی فنا

دوست

dedee — Fri, 16 Oct 2009 03:51:18 GMT

در چشم بامدادان به بهشت برگشودن

نه چنان لطیف باشد که به دوست برگشایی

در خواب

dedee — Fri, 09 Oct 2009 04:05:18 GMT

دیده بخت به افسانه اون شد در خواب

کو نسیمی ز عنایت که کند بیدارم؟

جامه دران

dedee — Sun, 04 Oct 2009 17:49:18 GMT

هر که را جامه ز عشقی چاک شد

او ز حرص و جمله عیبی پاک شد...

چه جهان زاری

dedee — Mon, 07 Sep 2009 04:35:18 GMT

نه زبان رازی

نه سخن از نازی

چه جهان زاری،

همه آشفته پی راز زبان می گردند

همه آشفته پی عدل خدا می گردند

و خدا در پی رحمان رحیم

چه جهان زاری

که خدا سرب شده

خان به خان می چرخد

می نشیند به دل هر بشری

چه جهان زاری

شهر از یار تهی

شهر اما بسیار

بر سر هر منبر

بر سر و سینه چنان می کوبند

چند قدم این ورتر

در لوای علم بی دینی

چند قدم آن ور تر

در لوای علم دینداری

شرحه شرحه است جهان

چه جهان زاری...

شبی از مرداد

dedee — Thu, 30 Jul 2009 05:36:18 GMT

من چه لجباز دلم می خواهد

که ببوید زلفت

چه پریشان

چه سیاه

در دل چون شبق نیمه شبی از مرداد

باز بر پله آن باغچه ی کودکیم....

شوق

dedee — Mon, 20 Jul 2009 01:28:18 GMT

ضرب می گیرد نور بر تن پنجره ها

بر دل من شوق دریافتن روزی نو

در دل من شوق دریافتن رازی نو

من چه دورم ز همه اهل جهان

پای هر پنجره ام

جای پای باد است

جای پای باران

زیر پایم بر خاک

سبزه می روید زود

من چه دورم ز نماز سر ظهر

باد می آمد ، باد

نخل آبستن باغ

بید مجنون حزین

زلف بر باده مده

من چه دورم ز غم و حزن جهان

من چه دورم ز سفر

من چه دورم ز خدا

ضرب می گیرد نور بر تن پنجره ها